Mama i dziecko

W jaki sposób można uczyć dziecko odpowiedzialności ?

Kiedy tworzyłam swoje placówki byłam pewna, że mają być miejscem, w którym dzieci będą mogły uczyć się codziennych zajęć gospodarczych, a przez to czuć się w nich trochę jak w domu. Jednak o to wspólne miejsce należy dbać, dlatego wszyscy za nie odpowiadamy. Od najmłodszych grup przedszkolnych lub klas szkolnych dzieci gotują, pieką, szyją, a wiosną i latem uprawiają swój ogródek. W codzienne zajęcia gospodarcze z uczniami zaangażowani są wszyscy – od nauczycieli po personel gospodarczy. Nie ma lepszych i gorszych, bo każdy z nas może stać się ekspertem w jakiejś dziedzinie i podzielić się swoją wiedzą i doświadczeniem z Najmłodszymi. W ten sposób uczymy szacunku do drugiego człowieka – tego kim jest i jaki jest. Dzięki temu wspieramy również rozwój poczucia odpowiedzialności za naszą szkołę lub przedszkole. Uwielbiam, kiedy w całym budynku unosi się zapach wypiekanego przez dzieci sernika lub bułeczek. Lubię obserwować ich radość dzielenia się tym co przy wsparciu dorosłych stworzyły. W trakcie zajęć świetlicowych uczą się szyć misie i poduszki albo naprawiać popsutą gitarę. Jestem pewna, że nic tak pięknie nie buduje wzajemnych relacji jak wspólne zaangażowanie, o którym wspominam w wielu postach.

,,Wychowanie, jeśli nie jest wzorem i miłością nie jest wychowaniem.”

Johann Heinrich Pestalozzi

Dziecko potrzebuje czuć się zaangażowane w życie domu, szkoły i przedszkola. Jego zdanie, opinia i punkt widzenia są tak samo istotne niczym zdanie i opinia dorosłych. Nauczyłam się bez najmniejszego problemu prosić uczniów o pomoc w zbudowaniu ogródka przy szkole albo posprzątaniu klasy. Jednak jest ważna zasada – SAMA DAJĘ TEMU PRZYKŁAD. Razem z uczniami sadzę pelargonie na wiosnę lub zamiatam chodnik przed szkołą. Z przyjemnością przychodzę na świetlicę i dzielę się swoimi przepisami na nowe wypieki – jestem tak samo zaangażowana jak oczekuję tego od dzieci. W taki sposób wymarzyłam sobie swoje przedszkola i szkołę, bo wierzę, że aby uczyć dzieci szacunku do drugiego człowieka i wspólnej pracy nie można tylko o tym mówić ale stwarzać jak najwięcej okazji i możliwości do mówienia sobie po prostu DZIĘKUJĘ. Wdzięczność uczy nas pokory wobec życia budując jednocześnie przekonanie, że absolutnie nie jesteśmy w nim sami. Jeśli chcesz uczyć dziecko odpowiedzialności pokaż mu przede wszystkim jak bardzo jest WAŻNE.

Jeden komentarz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *